nickel
Reaction score
1

Profile posts Latest activity Postings About

  • Υπάρχει κάποιο νήμα για την Ινδοευρωπαϊκή θεωρία και τις αμφισβητήσεις της?
    Ενδιαφέρομαι να αποκτήσω το SDL Studio 2009 sp3. Πρόσφατα πέρασα σχετικό σεμινάριο.

    Στην επίσημη σελίδα του λογισμικού βρήκα τιμές 845-875 ευρώ για την έκδοση Freelance και Freelance-plus αντίστοιχα

    Δεν συζητάμε βέβαια για τις εκδόσεις Professional γιατί οι τιμές είναι τριπλάσιες από τις παραπάνω.

    Μπορεί κανείς να βοηθήσει να βρω κάποια άκρη;

    Σε ποιό forum θα έπρεπε να μπω κανονικά για να δημοσιεύσω αυτό τοαίτημα;
    Καλημέρα, nickel. Έχω ένα προβληματάκι με το φόρουμ αρκετό καιρό τώρα. Μόλις περάσουν λίγα λεπτά χωρίς να κινηθώ στις σελίδες του, πρέπει να κάνω ξανά login. Εντάξει δεν αποτελεί μείζον πρόβλημα, αλλά είναι κάπως κουραστικό και ενοχλητικό και με αποθαρρύνει. Μπορούμε να κάνουμε κάτι;
    Καλησπέρα,
    Μήπως γνωρίζει κανείς πότε βγήκε η δεύτερη έκδοση του λεξικού της Πρωίας; Πιθανότατα η χρονολογία υπάρχει σε ένα παλιό αφιέρωμα του "Διαβάζω" για τα λεξικά, αλλά δυστυχώς αυτό το τεύχος δεν μπορώ να το βρω τώρα στη βιβλιοθήκη μου. Μπορεί κανείς να βοηθήσει;
    Was my "pendant" comment out of line then?
    Alright, incident duly noted.
    I 'm taking the opportunity to send you an article I thought u might enjoy.


    > From Economist.com

    THE language I am fondest of is Russian. It is a bruised sort of affection, like the residue of many years with an intense but difficult lover. No other language has caused me such pain, or given me such pleasure in the discovery of its quirks and beauty.

    It starts with the pronunciation. Aside from consonants that don't exist in English and the "soft sign" (represented in this entry by an apostrophe), which softens the consonant before it, the vowels in Russian are big beefy things, requiring facial muscles that never get a workout in English.

    For my first few months in Moscow I felt as if I was chewing pebbles. When I moaned about it to a Russian friend, he explained that "English is produced in the back of the mouth, but in Russian"—he puffed out his lips—"we speak from here, from the front. In order to strengthen these muscles," he concluded seriously, "you should perform oral sex more often."

    Then there's the grammar. Like Arabic and Hebrew, Russian is based around verb roots that are used to form other parts of speech. But unlike Arabic and Hebrew, it is agglutinative, so that each basic verb can swell with an array of prefixes and suffixes.

    These are what make life hell. In verbs that denote movement, the prefixes work like prepositions in English—you "go up", "go down" and so on. However, in English, since the prepositions are separate words, you can always just "go" if you want to keep it simple.

    Not in Russian. If a prefix is required it's required, and you need to think about whether you are going in, out, up, down, towards, away from, around, or on the way to somewhere else. In addition, the core verb, the "go" itself, varies depending on whether you are going by foot, land vehicle, air or sea; and then on whether you are going once, several times or there and back, have finished going, or are still engaged in it.

    When it comes to other sorts of verbs, the prefixes modify the meaning entirely, turning entire swathes of words into siblings. To command, punish, prove, order, point out, relate and predict are all variants of the word for "say".

    It's enough to make you tear your hair out. Who can remember which is which between prikazat' (to command), nakazat' (to punish), dokazat' (to prove) and so on? One of my teachers said something that was useless to a floundering beginner, but later proved very wise: try to "visualise" the language.

    Because they are originally prepositions, each of the prefixes implies a position or motion, or both. Pri is "close to" or "towards", so to command is to use your word to bring someone towards your wishes. Na is "on" or "on to"; to punish someone is to lay your word on them.

    This makes Russians aware of a connectedness between concepts that never occurs to many Westerners. It also makes for a lexical richness that simply doesn't exist in English. Russian has a word for "sleeping too much", perespat', which doesn't mean oversleeping and missing your appointment—there's a word for that too, prospat'—but actually sleeping more than you should have and feeling groggy in the morning. Beware, though: to perespat' with someone means to have a one-night stand, which is when neither of you sleeps enough.

    Some words are also beautifully evocative. There is a verb for the English phrase "to get lost in thought", which is made from the verb for "to think", the prefix za meaning behind or beyond, and the reflexive suffix. You could translate it as "to think oneself into the beyond".

    Russians are inordinately proud of their tongue's complexity. Friends have told me in all earnestness that they think Shakespeare might be better in Russian. In Moscow, a taxi driver attempted to prove the point by asking me to consider the words written next to the date on a carton of milk.

    In Russian this is an orotund, literary phrase—a direct translation, in fact, of the French à consommer de préférence avant. "Zhelatel'no upotrebit' do", repeated the driver, rolling his tongue around the words and lifting a hand from the steering wheel to trace their curvaceous cadences. "It is beautiful, cultured. And in your language?" He puckered his mouth sourly. "Best bee-for!"

    Finally, Russian is also rich in slang—so rich that it has not one slang, but two. The first, fenya, is a criminal patois similar in style to Cockney rhyming slang, Argentinian lunfardo and the mid-20th-century British gay argot, palari. It uses substitutions, as well as loan-words from other languages, to confuse the unwary: silver is "laundry", having sex is "frying", stealing is "buying", and so on.

    Interestingly, fenya contains a lot of Yiddish and Hebrew words: Jews entered the criminal world during tsarist times, when they were barred from owning land and from many professions. A common phrase even today in Russian is na khalyavu, "for free", from the Hebrew khalav, "milk", because "milk money" was the name of donations for the Jewish community in Palestine.

    The second kind of slang, mat, is like a much more sophisticated version of the Chilean huevón words, an entire language derived chiefly from a handful of sexual swear-words. One of my prize possessions is a 560-page dictionary of ' mat' that I found at Grant and Cutler, a specialist languages bookshop in London.

    The dictionary, published in Moscow in 1997 by one Professor Tatiana Akhmetova, seems to be an academic lexicon rather than a survey of current usage. Most of my Russian-speaking friends have never heard of much of it. But one particular phrase is so original and colourful that I have been running a small private campaign to bring it back into everyday use. To describe something that has shown up unexpectedly, out of nowhere, you say that it appeared kak iz pizdy na lyzhakh, which translates as "like out of a cunt on skis."

    http://www.economist.com/daily/diary/displaystory.cfm?story_id=10943973
    Κι εγώ προτιμώ να διαβάζω στα αγγλικά γιατί, πέραν του ότι γλιτώνεις από τυχόν μεταφραστικά λάθη και μπαίνεις πολύ καλύτερα στο μυαλό του συγγραφέα, λατρεύω και τη γλώσσα. Ευτυχώς που υπάρχει και το διαδίκτυο και μας έχει λύσει τα χέρια γιατί παλαιότερα ήταν δύσκολο να βρεις αγγλικά βιβλία στην ελλάδα. Αυτό με τα μη αγγλικά πρωτότυπα στην αγγλική μετάφραση ομολογώ ότι δεν το έχω κάνει ακόμη -αν και ίσως συμβεί σύντομα (?), καθώς πρόσφατα απέκτησα σε αγγλική μετάφραση το αρχιπέλαγος γκουλάγκ (το οποίο όμως δεν έχει βρει ακόμη θέση στα τρέχοντα αναγνώσματά μου).
    Υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που σε ρωτώ για το Εγωιστκό γονίδιο, δεν στον αποκαλύπτω όμως ακόμη ώστε να μην σε προϊδεάσω, σε περίπτωση που όντως το διαβάσεις. Πέραν από έναν νέο πρόλογο, φρέσκο υλικό δεν έχει σε σχέση με την έκδοση του 1989 (η οποία όμως είχε δύο επιπλέον κεφάλαια και σχόλια του συγγραφέα σε σχέση με την αρχική έκδοση του 1976, αν είχες διαβάσει εκείνη).
    Πω πω, εντελώς στην τύχη είδα το μήνυμά σου. Κάπως πρέπει να ανακαλύψω πώς ειδοποιούμαστε για τα Visitor Messages.
    Καλά κατάλαβες ότι είμαι οπαδός του Ντόκινς (φανατικός μάλιστα). Έχω διαβάσει πεντέξι βιβλία του και πολλά άρθρα του (συχνά πυκνά πηγαίνω και στο φόρουμ του), όλα όμως στα αγγλικά. Ίσως είμαι το πιο ακατάλληλο άτομο να μιλήσω για το επίπεδο της μετάφρασης βιβλίων στη χώρα μας επειδή ακόμα και μη αγγλικά πρωτότυπα προτιμώ να τα διαβάζω στην αγγλική μετάφραση. Μπαίνω τώρα στον πειρασμό, επειδή με τιμά η παρουσία σου και η ερώτησή σου, να το διαβάσω και στα ελληνικά. Αν δεν κάνω λάθος, έχει και φρέσκο υλικό - άλλωστε, αν το θυμάμαι μετά από τόσα χρόνια, είναι από την επανάληψη της ύλης :) Οπότε θα επανέλθω, διαβασμένος.
    Nickel, συγχώρεσέ με αν παίρνω υπερβολικό θάρρος, αλλά παρατήρησα το καινούργιο σου λογότυπο και θα ήθελα να σε ρωτήσω εάν διάβασες το Εγωιστικό γονίδιο στην πρόσφατη έκδοσή του και, σε τέτοια περίπτωση, πώς σου φάνηκε η μετάφραση.
  • Loading…
  • Loading…
  • Loading…
Top